Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δέντρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δέντρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

19/10/21

Η συγκομιδή της ελιάς


Το μάζεμα της ελιάς στην Ελλάδα πραγματοποιείται από τον Νοέμβριο έως και τον Ιανουάριο. Πότε είναι η καταλληλότερη στιγμή να συγκομίσουμε τις ελιές μας; Σχετίζεται η συγκομιδή της ελιάς με τις οργανοληπτικές ιδιότητες και την ποιότητα του ελαιολάδου; Πότε ο καρπός έχει την υψηλότερη ελαιοπεριεκτικότητα; Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα θα απαντήσουμε παρακάτω!

Πριν προσπαθήσουμε να δώσουμε απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά ας δούμε πότε ωριμάζει ο ελαιόκαρπος. Η ωρίμανση του ελαιόκαρπου ξεκινάει με την εμφάνιση των πρώτων μωβ κηλίδων πάνω στον πράσινο καρπό της ελιάς και ολοκληρώνεται όταν όλοι οι ελαιόκαρποι αποκτήσουν το χαρακτηριστικό χρώμα της εκάστοτε ποικιλίας. Η διαδικασία της ωρίμανσης δεν γίνεται ταυτόχρονα σε όλους τους καρπούς ενός δένδρου, αλλά σταδιακά. Ο χρόνος ωρίμανσης εξαρτάται από το ύψος της παραγωγής, την ποικιλία και τις κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής.

Όσο προχωράει η ωρίμανση, τόσο αυξάνεται και η περιεκτικότητα των καρπών σε λάδι και φτάνει στο μέγιστο όταν δεν υπάρχουν πράσινοι καρποί στο δένδρο. Τότε είναι και το σημείο που ο καρπός έχει το μέγιστο του μεγέθους του. Από το σημείο αυτό και μετά, η ολική ελαιοπεριεκτικότητα σε βάρος παραμένει πρακτικά σταθερή, αν και η απώλεια υγρασίας από τον καρπό αυξάνει την ποσοστιαία ελαιοπεριεκτικότητα του καρπού. Η στρεμματική απόδοση σε ελαιόλαδο δεν αυξάνεται από το σημείο της πλήρους ωρίμανσης και μετά, παρόλο που πολλοί παραγωγοί πιστεύουν το αντίθετο.

Είναι γνωστό πως το πιο αρωματικό ελαιόλαδο παράγεται όταν συγκομίζουμε στα αρχικά στάδια της ωρίμανσης, όταν δηλαδή έχουμε μεγάλο ποσοστό πράσινων καρπών. Όσο καθυστερούμε τη συγκομιδή οι οργανοληπτικές ιδιότητες των ελαιόκαρπων υποβαθμίζονται.

Συμπερασματικά, λοιπόν, μπορούμε να πούμε, πως ο σωστός χρόνος συγκομιδής της ελιάς είναι όταν ο ελαιόκαρπος έχει ωριμάσει πλήρως, δεν έχουμε δηλαδή πράσινους καρπούς στο δένδρο. Τότε έχουμε την καλύτερη απόδοση σε ελαιόλαδο. Αν όμως θέλουμε να παράγουμε καλύτερης ποιότητας ελαιόλαδο τότε πρέπει να συγκομίσουμε λίγο νωρίτερα (10-20 ημέρες), με την παραδοχή ότι θα πάρουμε ελαφρώς μικρότερη ποσότητα ελαιόλαδου.

Ο χρόνος συγκομιδής του ελαιόκαρπου επηρεάζει σημαντικά και το μέγεθος της ανθοφορίας της επόμενης χρονιάς. Αν η συγκομιδή γίνεται πολύ όψιμα και ο ελαιόκαρπος μείνει για μεγάλη περίοδο πάνω στα δένδρα, η ανθοφορία της επόμενης χρονιάς θα είναι φτωχή και με χαμηλό ύψος παραγωγής. Όταν έχουμε όψιμη συγκομιδή, επηρεάζεται η διαφοροποίηση των οφθαλμών, που γίνεται κατά την περίοδο του χειμώνα, λόγω ανταγωνισμού με τους υπάρχοντες καρπούς.

Με τη συγκομιδή, εκτός από τον ελαιόκαρπο, αφαιρούμε από τα δένδρα και σημαντικές ποσότητες από υδατάνθρακες και θρεπτικά συστατικά. Όσο μεγαλύτερη είναι η παραγωγή τόσο μεγαλύτερη είναι και η «εξάντληση» του δένδρου για την επόμενη χρόνια, δίνοντας περιορισμένη ανθοφορία και χαμηλή παραγωγή.

Ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα θρέψης είναι απαραίτητο, για να επαναφέρει σε επάρκεια τα επίπεδα των θρεπτικών στοιχείων που αφαιρέθηκαν με τον ελαιόκαρπο και να δώσει τη δυνατότητα στα δένδρα να υποστηρίξουν μία καλή παραγωγή και την επόμενη χρόνια.Θα πρέπει να περιλαμβάνει 1 με 2 διαφυλλικές λιπάνσεις μετά τη συγκομιδή. Οι διαφυλλικές λιπάνσεις, αν είναι σωστά τοποθετημένες στο πρόγραμμα θρέψης, μπορούν να χαρακτηριστούν σαν «μικροεπεμβάσεις» με εντυπωσιακά αποτελέσματα, συνδράμοντας σημαντικά στην αύξηση της παραγωγής και στη βελτίωση της ποιότητας των παραγόμενων προϊόντων

1/12/16

Ποιά φυτά είναι κατάλληλα για φυτοφράχτη;

Οι φυτοφράχτες εδώ και πολλά χρόνια στην βόρεια ευρώπη έχουν σχεδόν αντικαταστήσει τους φράχτες από τούβλο, τσιμέντο κτλ. Μπορούν να γίνουν αρκετά ψηλοί και πυκνοί ώστε να δείχνουν τα όρια αλλά και να προστατεύουν την περιουσία μας. Πολλές φορές μπορούν να προστατεύουν καλύτερα και από έναν ψηλό τοίχο εάν επιλέξουμε μια ποικιλία με αγκάθια όπως για παράδειγμα ο πυράκανθος.
Εκτός βέβαια από ασφάλεια, κρατάνε την σκόνη και την ηχορύπανση μακριά από το σπίτι μας. Το πιο σπουδαίο όμως είναι πως είναι ένας ζωντανός φράχτης που απευλευθερώνει οξυγόνο στο περιβάλλον αλλά και κάνει τον κήπο μας να δείχνει πιο πράσινος. Συνήθως διαλέγουμε κωνοφόρα φυτά, θαμνώδη φυτά αλλά και αναρριχώμενα.
Στα αναρριχώμενα βέβαια θα πρέπει να δώσουμε μια βοήθεια όπως για παράδειγμα ένα πλέγμα για να αναρριχηθούν. Κάποια φυτά που χρησιμοποιούμε για φυτοφράχτες είναι το λεϊλαντ, gold crest, τούγια, λιγούστρο, ράμνος, βιβούρνο, φωτίνια, λαουροκέρασος, πυράκανθος, ρυγχόσπερμα και άλλα. Πηγή: fytosymvoules.blogspot.com




31/3/14

BINTEO: Φυτεύουμε και κλαδεύουμε οπωροφόρα

Απο το Ena Channel και την εκπομπή Eco Live

Φυτεύουμε φουντουκιές

Η φουντουκιά καλλιεργείται σε πολλές περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας, με τις μεγαλύτερες εκτάσεις να βρίσκονται στη Μακεδονία. Ευνοϊκές εξαγωγικές προοπτικές εμφανίζει η καλλιέργεια ξηρών καρπών, ενώ το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος της εγχώριας ζήτησης καλύπτεται με εισαγωγές από τρίτες χώρες, μπορεί να καταστήσει την ανάπτυξη αγροτικών εκμεταλλεύσεων με αντικείμενο καλλιέργειες όπως αυτή του φουντουκιού, μια πρώτης τάξεως εναλλακτική δραστηριότητα στον πρωτογενή τομέα ως πηγή συμπληρωματικού οικογενειακού εισοδήματος.
Τους 2.400 τόνους έφτασε η μέση ετήσια ελληνική παραγωγή φουντουκιού την περίοδο 2000-2005
Αν και οι ξηροί καρποί έχουν σημαντική θέση στην ελληνική διατροφή, το 72% της εγχώριας ζήτησης καλύπτεται με εισαγωγές προϊόντων από χώρες εντός Ευρωπαϊκής Ενωσης, όπως είναι η Ιταλία και η Ισπανία, αλλά και από τρίτες χώρες όπως είναι η Τουρκία και η Κίνα.
Μάλιστα, ιδιαιτέρως ελλειμματική είναι η Ελλάδα στην παραγωγή φουντουκιού. Η κατανάλωση των φουντουκιών στη χώρα μας -όπως επισημαίνει στις Επαγγελματικές Ευκαιρίες ο γεωπόνος Κάσσανδρος Γάτσιος- εξαρτάται και από τη συνολική κατανάλωση ξηρών καρπών στη χώρα μας. Η κατανάλωση αυτή, ανέρχεται σε 65.000 τόνους. Από αυτούς την πρώτη θέση έχουν τα φιστίκια Αιγίνης με το 30% και ακολουθούν τα αμύγδαλα με τα φουντούκια σε ποσοστό 20% περίπου το καθένα.
Οι ελληνικές εξαγωγές σε αξία, των φουντουκιών, για την πενταετία (2002-06) παρουσίαζαν διαδοχικές διακυ?άνσεις, οι οποίες σχετίζονται ?ε τον παραγωγικό κύκλο της φουντουκιάς και την ανάλογη μεταβολή της ευρωπαϊκής ζήτησης.
Παρόλα αυτά οι συνολικές εισαγωγές φουντουκιού, κυρίως από τις τρίτες χώρες, είναι σημαντικά υψηλότερες από τις εξαγωγές (περίπου σε αναλογία 13:1).
Το μεγαλύτερο πάντως πλεονέκτημα της καλλιέργειας ξηρών καρπών, όπως είναι το φουντούκι, έναντι των νωπών προϊόντων (οπωροκηπευτικά) -όπως αναφέρει στις Επαγγελματικές Ευκαιρίες ο γεωπόνος και πρώην ευρωβουλευτής Γιάννης Γκλαβάκης- είναι η διατηρησιμότητά τους. Σε αντίθεση με τα φρούτα και τα λαχανικά που πρέπει στην πλειονότητά τους να διατεθούν άμεσα προς πώληση, οι ξηροί καρποί διατηρούνται επί μακρό χρονικό διάστημα, διευκολύνοντας τους παραγωγούς σε σχέση με τον χρόνο και τους τρόπους διάθεσής τους.


1/12/12

Ελιές: Τα πάντα για την καλλιέργεια και φροντίδα

Στον σύνδεσμο που ακολουθεί μπορείτε να δείτε μια ολοκληρωμένη μελέτη για το δέντρο της Ελιάς. Διαβάστε τα πάντα για τις ποικιλίες, τον πολλαπλασιασμό, της απαιτήσεις, την προετοιμασία και τις αποστάσεις φύτευσης, τις φροντίδες, την καταστροφή των χόρτων, τους εχθρούς και τις ασθένειες, την συγκομιδή της ελιάς, τους παράγοντες που επηρεάζουν την ποιότητα του λαδιού και πολλά άλλα.

Διαβάστε τα πάντα για την ελιά απο εδω

18/11/12

Γκολντ Κρεστ, Λεμονοκυπάρισσος ή Gold Crest

Γκολντ Κρεστ, Λεμονοκυπάρισσος ή Gold Crest
Η οικογένεια Cupressus
Το γένος περιλαμβάνει περίπου 25 είδη κωνοφόρων δένδρων ή μεγάλων θάμνων που κατάγονται από το βόρειο ημισφαίριο. Είναι αειθαλή φυτά με λεπιοειδή σταυρωτά και αντίθετα, αρωματικά φύλλα που σε νεαρά φυτά είναι βελονοειδή. Οι καρποί τους είναι ξυλώδεις και σφαιρικοί.
Από τη χώρα μας κατάγεται το Cupressus sempervirens (Κυπαρίσσι το αειθαλές). Αναπτύσσονται ακόμη και σε ξηρά και άγονα, όξινα ή αλκαλικά εδάφη σε ηλιόλουστες θέσεις. Φυτέψτε τα μεμονωμένα, σε ανεμοφράκτες και δενδροστοιχίες ακόμη και σε παραθαλάσσιες θέσεις. Δέχονται κλάδεμα μορφοποίησης. Τα τυπικά είδη πολλαπλασιάζονται με σπόρους που φυτρώνουν εύκολα την άνοιξη, ενώ οι ποικιλίες κυρίως με εμβόλια ή με ημιξυλώδη μοσχεύματα με “νύχι” το καλοκαίρι.
Cupressus macrocarpa "Goldcrest"

Φυτό με κωνική κόμη και έντονο κίτρινο φύλλωμα που αναδύει άρωμα λεμονιού, όταν το τρίψουμε στα χέρια μας.
Είναι ένα από τα πλέον χρησιμοποιούμενα κωνοφόρα φυτά στη χώρα μας. Το ριζικό του σύστημα είναι ευπαθές και σχεδόν πάντοτε θα το συναντήσουμε στρεβλό από τους ανέμους, οι οποίοι πολλές φορές το ανατρέπουν. Γι’ αυτό το λόγο πρέπει να επιλέγουμε εμβολιασμένα φυτά και όχι μοσχεύματα. Απαιτεί προστασία από τους πολύ δυνατούς παγετούς.
Το Gold Crest ( Cupressus macrocarpa) είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα φυτά για φράχτες μετά το Leyland. Έχει μεγάλες απαιτήσεις σε νερό, αλλά και ηλιόλουστα σημεία. Σε περίπτωση φράχτη θα πρέπει τα φυτά να φυτεύονται σε απόσταση ενός μέτρου το ένα από το άλλο, αλλά και τουλάχιστον μισό μέτρο μακριά από την μάντρα.

Μπορεί να φτάσει σε ύψος και πέντε μέτρα χωρίς προβλήματα. Επίσης όπως το Leyland προσβάλεται από μύκητα και για αυτό καλό είναι να γίνονται προοληπτικοί ψεκασμοί με μυκητοκτόνα
  • Αντοχή στον πάγο: Μεσαίες
  • Απαιτήσεις σε νερό: Μεσαίες
  • Απαιτήσεις σε φως: Ημισκυόφυτα, Φωτόφιλα
  • Είδος Φυλλώματος: Αειθαλή
  • Είδος Φυτού: Κωνοφόρο
  • Μέγιστο Ύψος: 8m
  • Μέγιστη Διάμετρος: 3m

4/7/12

Τα πάντα για τις λεμονιές

Οι λεμονιές είναι δέντρα που δεν ξεπερνούν σε ύψος τα 6 μέτρα, έχουν κοντά και ισχυρά αγκάθια στους βλαστούς και βαθυπράσινα φύλλα.
Τα εύοσμα άνθη τους είναι ερμαφρόδιτα (διγενή) ή μόνο αρσενικά, έχουν πολυάριθμους στήμονες και πέταλα λευκά εσωτερικά και κοκκινωπά εξωτερικά.
Ο καρπός της λεμονιάς, το λεμόνι, είναι μία ωοειδής ή επιμήκης ράγα, με μαστοειδή απόληξη και κίτρινο χρώμα κατά την ωρίμανση.

2/7/12

«Εύκολη» και κερδοφόρα η καλλιέργεια φραγκοσυκιάς

Mια εναλλακτική καλλιέργεια, που μπορεί να αξιοποιήσει φτωχά εδάφη, αποτελεί η γνωστή φραγκοσυκιά, η εκμετάλλευση της οποίας μπορεί να προσφέρει σημαντικά οικονομικά οφέλη. Αν και δεν καλλιεργείται συστηματικά στην Ελλάδα, η φραγκοσυκιά θα μπορούσε να αποτελέσει μία εναλλακτική καλλιέργεια για πολλά μέρη της χώρας μας, με πολύ καλά οικονομικά αποτελέσματα.
Μάλιστα έχει ενταχθεί στις προωθούμενες καλλιέργειες του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης στους νομούς της Κρήτης αλλά και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας με ανάλογο κλίμα, όπως είναι οι νομοί Λακωνίας, Αρκαδίας, Μεσσηνίας, Ηλείας, Πειραιώς (Τροιζηνία, Κύθηρα και Πόρο), Κυκλάδων, Δωδεκανήσου, Σάμου και Ευβοίας.

Η φραγκοσυκιά είναι φυτό που δεν έχει εχθρούς. Ετσι το κόστος καλλιέργειας είναι πολύ χαμηλό, ενώ παράλληλα η ανάγκη του φυτού για νερό είναι ελάχιστη. Με τη στρεμματική απόδοση στην καλλιέργεια της φραγκοσυκιάς να κυμαίνεται κατά μέσον όρο από 2 έως και 3 τόνους, τα έσοδα ανά στρέμμα σε ετήσια βάση μπορούν να προσεγγίσουν τα 1.700 ευρώ.

Οι τιμές στη διεθνή αγορά ποικίλλουν ανάλογα με την προσφορά και τη ζήτηση. Οι καρποί της πωλούνται από 2-5 ευρώ το κιλό, ενώ στα κλαδόφυλλα που χρησιμοποιούνται για ζωοτροφή η τιμή τους εξαρτάται από το μέγεθός τους - από 0,7-70 ευρώ το τεμάχιο, ενώ το αλκοολούχο ποτό που παράγεται από το φραγκόσυκο από 3-6 ευρώ το λίτρο.

6/1/12

Καιρός για το κλάδεμα των δέντρων

Κλάδεμα είναι η εργασία που γίνεται στα φυτά που έχουν ξυλώδη κορμό και βλαστούς και αποσκοπεί να διαμορφώσει και να δώσει στο φυτό ένα ορισμένο σχήμα, να ρυθμίσει την κατεύθυνση της ανάπτυξής του ή την παραγωγή του. Τα μέρη του φυτού που κλαδεύονται είναι πάντα τα υπέργεια , και πιο συγκεκριμένα τα κλαδιά μικρά και μεγάλα .

Κλάδεμα μόρφωσης : Ονομάζεται το κλάδεμα που γίνεται για να δώσει σχήμα στο φυτό ή να ρυθμίσει την κατεύθυνση της ανάπτυξης ή αποβλέπει στη μορφοποίηση , όπως συμβαίνει με τα καλλωπιστικά, στα οποία δίνονται, με το συνεχές κλάδεμα, ορισμένα σχήματα . Το κλάδεμα αυτό πολλές φορές αποβλέπει στη διαμόρφωση της κόμης του φυτού, για να διευκολύνει τη μερική εκμηχάνιση της συγκομιδής σε καρποφόρα φυτά ή καλλωπιστικά φυτά που καλλιεργούνται για παραγωγή δρεπτών (κομμένων) λουλουδιών .

Κλάδεμα καρποφορίας : Ονομάζεται το κλάδεμα που γίνεται με σκοπό να ρυθμίσει την καρποφορία του φυτού δηλαδή ν' αυξήσει ή να μειώσει την παραγωγική δυνατότητα του φυτού. Με αυτό το κλάδεμα εξαναγκάζουμε το φυτό να βλαστήσει όσο γίνεται πιο πολύ ή αντίθετα πιο λίγο , ώστε ν' αυξηθεί ή να περιορισθεί η παραγωγή του, με σκοπό να μην αποβεί τελικά σε βάρος του , όπως γίνεται στα νεαρής ηλικίας καρποφόρα δέντρα . Μερικές φορές την άνοιξη κόβεται ένα μέρος από τ' ανθισμένα κλαδιά των δέντρων αφενός για να περιοριστεί η καρποφορία και να μην κινδυνέψει το φυτό αργότερα από το βάρος των πολλών καρπών , αφετέρου οι εναπομείναντες καρποί να φθάσουν σε ικανοποιητικό μέγεθος . Κατά την εργασία του κλαδέματος καρποφορίας, χρειάζεται ο κλαδευτής να γνωρίζει καλά, από ποιο μάτι και μετά υπάρχουν οι καρποφόροι οφθαλμοί στα κλαδιά του συγκεκριμένου φυτού , εάν καρπίζει σε βλαστούς έτους ή διετίας κλπ.

11/9/11

Δαμασκηνιά

Δαμασκηνιά
Η δαμασκηνιά είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο , φυλλοβόλο δέντρο και ανήκει στο γένος Προύνος (Prunus), στην οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae), και είναι αδελφικό δέντρο με την κορομηλιά.
Ιθαγενές φυτό των χωρών του βορείου ημισφαιρίου κατάγεται από τις περιοχές της Κασπίας θάλασσας. Αρχαίο δέντρο αναφέρεται από τον Θεόφραστο σαν προύμνη εξ ου και η επιστημονική του ονομασία προύνος.
Σήμερα καλλιεργείται ευρέως στην Ευρώπη από το βορρά μέχρι το νότο, την Ασία και τη Βόρειο Αμερική.
Το δέντρο φτάνει σε ύψος τα 12 μέτρα ,έχει πλούσιο ριζικό σύστημα αλλά επιπόλαιο όπως οι κορομηλιές. Οι ανθοφόροι οφθαλμοί του φέρουν 2-3 άνθη.
Ο καρπός της δαμασκηνιάς είναι το δαμάσκηνο.
Δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα προσαρμογής σε κλίμα και έδαφος. Ανθεκτική στο ψύχος , ακόμα και για τα άνθη της.
Πολλαπλασιάζεται με εμβολιασμό ροδακινιάς ή αμυγδαλιάς και φυσικά του συγγενικού της φυτού της κορομηλιάς.
Χρειάζεται αραίωμα των καρπών της έτσι ώστε να αυξηθεί η ποσότητα παραγωγής και να μην σπάσουν τα κλαδιά από το βάρος.
Στην Ελλάδα καλλιεργείται η ποικιλία Σκοπελίτικη και τα δαμάσκηνα που βγάζει προορίζονται για ξήρανση. Επίσης συνηθίζεται να λέγεται δαμασκηνιά και η μπουρνελιά ,όμως στην πραγματικότητα διαφέρουν από το σχήμα και χρώμα των καρπών τους.
Οι κύριες περιοχές καλλιέργειας είναι η Θεσσαλία, το νησί Σκόπελος , η Στερεά Ελλάδα , η Μακεδονία και η Θράκη.

8/4/11

Πώς να φυτέψετε ένα δέντρο!

Τα δέντρα απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα από τον αέρα και το χρησιμοποιούν ως πηγή ενέργειας, απελευθερώνοντας οξυγόνο, απαραίτητο για τη ζωή μας. Φυτεύοντας ένα δέντρο, εξασφαλίζεις την απορρόφηση 4,5 κιλών διοξειδίου του άνθρακα το χρόνο.

Οδηγίες
1. Σκάψε ένα λάκκο με φάρδος τουλάχιστον δύο φορές το φάρδος του ριζικού συστήματος του δέντρου που θα φυτέψεις και βάθος παρόμοιο με αυτό που βρισκόταν πριν τη μεταφύτευση. Προσοχή! Αν ο λάκκος είναι πολύ βαθύς, οι ρίζες δεν θα έχουν επαρκή πρόσβαση σε οξυγόνο για την παραπέρα ανάπτυξή τους. Αν ο λάκκος είναι πολύ στενός, οι ρίζες δεν θα μπορούν να απλωθούν αρκετά για να βρουν θρεπτικές ουσίες και για να στηρίξουν το δέντρο.
2. Τοποθέτησε το δέντρο στο λάκκο κρατώντας το πάντα από τη ρίζα και ποτέ από τον κορμό. Άπλωσε τις περιφερειακές ρίζες προς τα έξω. Φτυάρισε λίγο χώμα στο λάκκο, έλεγξε το βάθος και ρύθμισέ το ανάλογα, αν χρειάζεται.
3. Σιγουρέψου ότι η περιμετρική γραμμή του χώματος που αγκαλιάζει τον κορμό του δέντρου βρίσκεται ψηλότερα από το επίπεδο του λάκκου και ότι το δέντρο είναι ίσιο. Γέμισε το λάκκο προσεκτικά και χτύπα ελαφρά το χώμα γύρω από τον κορμό.
4. Δεν ενδείκνυται να βάζεις λίπασμα τη στιγμή του φυτέματος. Πότισε το χώμα με νερό χαμηλής πίεσης ώσπου να κατακαθίσει. Μην αντιστηρίζεις το δέντρο με πάσαλο. Όσο νωρίτερα σταθεί μόνο του όρθιο, τόσο το καλύτερο.
5. Προστάτεψε το δενδρύλλιο από ζώα που βόσκουν ή κατοικίδια, καθώς και από φυτοπαράσιτα και ασθένειες. Ξεκαθάρισε τα αγριόχορτα γύρω από τον κορμό του γιατί θα ανταγωνιστούν τις ρίζες του δέντρου για νερό και θρεπτικές ουσίες.
6. Φρόντισε να υπάρχει αρκετός χώρος ανάμεσα στα διπλανά δέντρα – μην ξεχνάς ότι το δεντράκι που φυτεύεις δεν θα μείνει για πάντα μικρό. Πότιζε τους πρώτους μήνες αν είναι αναγκαίο και έλεγχε για κιτρινισμένα φύλλα που υποδηλώνουν πρόβλημα (εκτός αν είναι φθινόπωρο και το δέντρο είναι φυλλοβόλο).
7. Εμπλούτισε το χώμα με οργανικό λίπασμα από κομποστοποίηση, προκειμένου να βοηθήσεις την ανάπτυξη του δέντρου.

27/3/11

Καλλείργεια Κερασιάς - Κεράσια

Η κερασιά έχει καρπό πλούσιο σε γεύση και θρεπτικά στοιχεία, αλλά με πολλούς εχθρούς, άρα και ψεκασμούς.
Κατάγεται από την περιοχή μεταξύ Εύξεινου Πόντου και Κασπίας Θάλασσας, την Κερασούντα, από όπου διαδόθηκε σε Ευρώπη, Ασία και βόρεια Αφρική.
Γνωστή από την αρχαιότητα τόσο στους Αιγυπτίους όσο και στους αρχαίους Ελληνες, η κερασιά καλλιεργήθηκε πιο συστηματικά στην Ευρώπη από τον 16ο αιώνα και μετά.
Σήμερα, καλλιεργείται εντατικότατα σχεδόν σε όλο τον κόσμο. Σε παγκόσμιο επίπεδο, τα σκήπτρα στην παραγωγή κρατούν οι ΗΠΑ και η Τουρκία, ενώ στην Ευρώπη πρωτοστατούν η Γερμανία, η Ιταλία, η Ισπανία και η Γαλλία. Οσον αφορά την Ελλάδα, η καλλιέργεια φτάνει τα 50.000 στρέμματα ετησίως.

Η κερασιά είναι ένα ορθόκλαδο, φυλλοβόλο δέντρο, σχετικά μεγάλου μεγέθους, που φτάνει τα 20 μέτρα. Εχει λευκά άνθη, που βγαίνουν πριν από τα φύλλα, και καρπούς σφαιρικούς ή καρδιόσχημους, με επιδερμίδα που διαφέρει ανάλογα με την ποικιλία. Ενδεικτικά, η σάρκα της έχει μια χρωματική παλέτα που εκτείνεται από το κίτρινο μέχρι το βαθύ κόκκινο, ενώ, ανάλογα με την ποικιλία, μπορεί να είναι είτε τραγανή είτε μαλακή. Η κερασιά, ως φυτό, αρχίζει να καρποφορεί από το 4ο ώς το 6ο έτος και η παραγωγική της ζωή ξεπερνά ακόμη και τα 50 χρόνια.
Δέντρο που απαιτεί σταυρεπικονίαση (δηλαδή, μεταφορά γύρης από το στήμονα στο στίγμα άλλου φυτού), η κερασιά είναι προτιμότερο να καλλιεργείται μαζί με άλλες ποικιλίες. Και αυτό γιατί, με τη βοήθεια των επικονιαστών, και ιδίως της μέλισσας, γονιμοποιούνται τα άνθη της και παράγονται περισσότερα κεράσια. Ετσι, εάν στον κήπο μας έχουμε ήδη μία ή περισσότερες κερασιές που δεν καρποφορούν ή καρποφορούν ελάχιστα, τότε θα πρέπει να φυτέψουμε ορισμένες ακόμη ποικιλίες. Αυτές καλό είναι να είναι συμβατές με τις ήδη υπάρχουσες, ώστε η σταυρεπικονίαση να είναι επαρκής και η καρποφορία η καλύτερη δυνατή. Πάντως, μια παραγωγή, για να είναι ικανοποιητική, πρέπει να καρποδένει περίπου το 20 έως 30% των λουλουδιών της.

Η καλλιέργεια της κερασιάς

26/3/11

Αμπέλι: Τα βασικά

Το φύτεμα των αμπελιών γίνεται την άνοιξη κατά τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο. Πριν ξεκινήσει το φύτεμα, γίνεται το καθάρισμα του χωραφιού από τις πέτρες σε βάθος μισού (0,5) περίπου μέτρου

Η εγκατάσταση νέου αμπελιού είναι μια διαδικασία η οποία δεν πρέπει να αφεθεί στη τύχη, αλλά να μελετηθούν όλες οι παράμετροι, για να διαπιστώσουμε εξαρχής, αν οι συνθήκες είναι οι πιο κατάλληλες για το εγχείρημά μας.
Οι βασικές παράμετροι, που πρέπει να συνυπολογιστούν λοιπόν σε γενικές γραμμές, είναι οι ακόλουθες και προέρχονται απο το http://www.ampelourgos.gr/:
1. ΤοποθεσίαΤο αμπέλι πρέπει να είναι φυτεμένο σε τέτοια θέση ώστε να δέχεται όλες τις ευεργετικές και ευνοϊκές επιδράσεις του ήλιου και του αέρα και να υπάρχει εν κατακλείδι, η πλέον ορθολογική αξιοποίηση του λεγόμενου «μικροκλίματος» της περιοχής. Η φύτευση αμπελιού σε επικλινή εδάφη ή πλαγιές, συμβάλει λ.χ στην μη κατακράτηση νερών, στον καλύτερο αερισμό στην προστασία από παγετούς και στην τελικά, παραγωγή, καλύτερων και υγιέστερων σταφυλιών.

2. Έδαφος Πολύ σημαντικός και εξόχως καθοριστικός είναι και ο ρόλος του

Η φύση έχει τα δικά της φάρμακα

Η φύση έχει τα δικά της φάρμακα. Στους παρακάτω συνδέσμους μπορείτε να δείτε τα άρθρα από τις μεγαλύτερες εφημερίδες, αναφερόμενα σε τρόφιμα και προστασία από ασθένειες.
Το φαρμακείο της φύσης:


25/3/11

Ποια δέντρα πρέπει να φυτεύουμε με σπόρο, ποια με παραβλάσταρα και ποια με κλάδους ή με βέργες

Το φύτεμα του δέντρου γίνεται με διάφορους τρόπους. Μερικά δέντρα πρέπει να τα φυτεύουμε με το σπόρο, άλλα με παραβλάσταρα, άλλα με βέργες και άλλα με κλάδους.
Με το σπόρο φυτεύονται:
Ο φιστικιές, οι λεπτοκαρυές (φουντουκιές), οι αμυγδαλιές, οι καστανιές, οι ροδακινιές, οι δαμασκηνιές, οι κουκουναριές, οι χουρμαδιές, τα κυπαρίσσια, οι δάφνες, οι μηλιές, τα σφεντάμια, τα έλατα, τα πεύκα. Όταν τα φυτέψουμε με σπόρο γίνονται καλύτερα.
Με παραβάσταρα φυτεύονται:
Οι ελιές και τα όμοια δέντρα (πυρηνόκαρπα) όπως οι κερασιές οι τζιτζιφιές οι λεπτοκαρυές, οι μυρτιές, οι μεσπιλιές (μουσμουλιές).
Παραβλάσταρα λέγονται όσα βλαστάρια είναι ενωμένα με το δέντρο και τα βγάζουμε μαζί με ένα μεγάλο κομμάτι από τη ρίζα. Και τα παραβλάσταρα πρέπει επίσης να τα μεταφυτεύουμε.
Με βέργες ή με τους κλάδους φυτεύονται:
Οι αμυγδαλιές, οι αχλαδιές, οι συκαμινιές (μουριές), οι κιτριές, οι μηλιές, οι ελιές, οι κυδωνιές, οι λεύκες, ο κισσός, οι τζιτζιφιές, οι μυρτιές, οι καστανιές. Και αυτά όταν τα μεταφυτεύσουμε γίνονται καλύτερα.
Τα δέντρα που μπορούν να φυτεύονται και με παραβλάσταρα και με τα κλαδιά ή τις βέργες είναι τα εξής: οι συκιές, οι συκαμινιές, οι κιτριές, οι ροϊδιές, οι ελιές, οι συκομουριές, οι λεύκες, οι αγριομερσίνες (λαγομηλιές), οι κυδωνιές.
Με τι βέργες και με τα κλαδιά μόνο (είναι αδύνατο να τα φυτέψουμε με παραβλάσταρα γιατί δεν βγαίνουν) φυτεύονται τα εξής: το κλήμα, οι ιτιές, τα πυζάρια, το τριφυλλόκλαδο.
Τα δέντρα που μπορούν να φυτεύονται με το σπόρο και τα παραβλάσταρα είναι τα εξής:
Οι βερικοκιές, οι δαμασκηνιές, οι αμυγδαλιές, οι χουρμαδιές, οι φιστικιές, ο πλάτανος και οι δάφνες.

Γεωπονικά
Κασσιανός Βάσσος

Έτσι φυτεύονται τα οπωροφόρα δέντρα

Παρά να ρίχνετε κλεφτές ματιές στα κεράσια του γείτονα, δεν θα ήταν καλύτερη ιδέα να φυτέψετε μερικά οπωροφόρα δέντρα στον δικό σας κήπο; Εδώ ακολουθούν οι βασικοί κανόνες, για να ... ριζοβολήσουν τα σχέδιά σας:

Ο σωστός χρόνος φύτευσης: Κατά κανόνα, τα οπωροφόρα δέντρα φυτεύονται από το φθινόπωρο μέχρι στην άνοιξη. Τα είδη που θέλουν πολύ ζέστη (βερικοκιές, ροδακινιές) είναι προτιμότερο να φυτευτούν μετά το χειμώνα.
Προετοιμάζοντας τα δεντράκια
Ει δυνατόν, τοποθετήστε τα δεντράκια από το προηγούμενο βράδυ με τις ρίζες στο νερό, ώστε να αντισταθμιστούν τυχόν απώλειες υγρασίας. Κόψτε τα χαλασμένα και ξεραμένα κομμάτια των ριζών.

Προετοιμασία του εδάφους: Στη συνέχεια, σκάψτε με το λισγάρι μια επιφάνεια περίπου 2 τ.μ. σε βάθος 20 με 30 εκατοστών. Αν το έδαφος είναι σκληρό και συμπαγές, σκάψτε στο διπλό βάθος και αποθέστε το χώμα που βγάζετε γύρω από τον λάκκο. Στη συνέχεια, χαλαρώστε τον πάτο του λάκκου άλλη μια φορά με το λισγάρι.
Στο ανασκαμμένο έδαφος ή στα χώματα που αφαιρέσατε, ενσωματώστε περίπου 200 γρ. λιπάσματος (σκωρίες αποφοσφάτωσης ή καλίου), μαζί με κομπόστ, κοπριά ή χούμο φλοιών. Τα δεντράκια πρέπει να φυτευτούν, όσο το χώμα είναι ακόμα υγρό. Στην ανάγκη, καλύψτε τα φυτά ή διατηρήστε τα υγρά.

Το φύτεμα: Το φύτεμα των νεαρών οπωροφόρων δέντρων γίνεται πιο εύκολα αν έχετε βοηθό. Βαθύνετε ακόμα 40 - 50 εκ. τον λάκκο που ετοιμάσατε όπως περιγράφεται πιο πάνω. Οι ρίζες πρέπει να έχουν αρκετό χώρο και προς τα πλάγια (μην τσακίσετε τις ρίζες). Το δεντράκι δεν πρέπει να φυτευτεί πιο βαθιά απ' όσο ήταν φυτεμένο στο φυτώριο. Το σημείο εμβολιασμού (αν φαίνεται) πρέπει να βρίσκεται περίπου μία παλάμη πιο πάνω από το έδαφος.
Καλό είναι να τοποθετήσετε έναν πάσσαλο στήριξης δίπλα στο δεντράκι, στο οποίο μπορείτε αργότερα να το δέσετε. Στη συνέχεια, τοποθετήστε το δεντράκι κατακόρυφα, ζητήστε από τον βοηθό σας να το κρατήσει, και γεμίστε τον λάκκο με το χώμα που αφαιρέσατε. Που και που, κουνήστε το δεντράκι προσεκτικά ή τραβήξτε το απαλά, ώστε να μη δημιουργηθούν μεγάλες κοιλότητες με αέρα ανάμεσα στις ρίζες. Τώρα το μόνο που έχει απομείνει, είναι να πατήσετε ελαφρά το χώμα και να ποτίσετε καλά το δεντράκι (ακόμα και αν ο καιρός είναι υγρός!)
Αν χρησιμοποιείτε πάσσαλο στήριξης (βλέπε παραπάνω), δέστε το δεντράκι χαλαρά μόνο, ώστε να μη δημιουργηθούν τάσεις αν το δέντρο «καθίσει» λίγο.

Πότισμα: Τις επόμενες μέρες και εβδομάδες, περιποιηθείτε το δενδρύλλιό σας με αρκετό νερό. Ένα στρώμα από κοντά άχυρα, κομμένο χόρτο ή τριμμένους φλοιούς πάνω στο σημείο φύτευσης προσφέρει επιπλέον προστασία από την ξηρασία. Φροντίστε μόνο, το υλικό αυτό να μην έρχεται σε επαφή με τον κορμό, γιατί υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης από παθογόνα μικρόβια

Από την:


ANDREAS STIHL A.E.
307 Tatoiou str. 13671 Acharnes - Attika
Tell: +30 210 8002500  Fax: +30 210 8002290
E-mail: a.stihl@stihl.gr  Internet: http://www.stihl.gr/